femke-halsema-voorzitter-stichting-vluchteling

Briefje van Omejan: aan Femke Halsema

Beste Femke,

Wauw! Wat een goed boek heb je geschreven. Ik las je politieke memoires Pluche in één ruk uit vorige week. Ik weet niet of je het hebt meegekregen maar zelfs Chris Aalbers schreef er een positief artikel over op TPO. Dat is zoiets als Balkenende die wel een duidelijk antwoord geeft op een Kamervraag, dus dan heb je echt wat bereikt! Driewerf Houzee!

Ikzelf las je boek uitsluitend uit persoonlijke motieven. De politiek interesseert me al heel lang weinig meer en ik volg haar dus amper. Hoewel, ik hoor de laatste tijd dat die Ard van der Steur best lekker gaat? Nee, ik las Pluche om mijn eigen beoordelingsvermogen te toetsen. Dat zit zo. Aan de kant waar ik mij inhoudelijk in het culturele meningen circus bevind, heeft bijna iedereen een hekel aan je. Laatst werd je zelfs, na een redelijk onschuldig speldenprikje jouwerzijds, voor ‘zeikhoer‘ uitgemaakt door het zichzelf hoogachtende journalistieke medium TPO. Ik heb daar nooit iets van begrepen. Ik vond je als kamerlid juist opvallend en bovenmatig authentiek, kundig, intelligent, principieel, open en een mooie verschijning bovendien. Hoewel ik zeer weinig met GroenLinks ophad, heb ik om die redenen zelfs op je gestemd in 2006. Daar wordt altijd besmuikt om gelachen als ik dat weleens opper.

Ik begon dus bevooroordeeld aan je politieke memoires, want nu zou mij eindelijk duidelijk worden, hoe hypocriet jij eigenlijk wel niet bent. De erfzonde van de hypocrisie, die is wat jou voornamelijk voor de voeten wordt geworpen aan mijn kant van de fatsoenskloof. Nu vind ik de beschuldiging van hypocrisie in een wereld waarin iedereen hypocriet is niet echt een sterk argument, maar toch. Blij verrast was ik na het lezen dat het positieve beeld dat ik van je had, volledig overeind bleef. Ik kreeg de bevestiging van mijn onfeilbare mensenkennis en mijn eigen gelijk. Daar gaat het om in het leven! Voorbij het eigen gelijk ligt tenslotte slechts de duistere afgrond van het eigen narcisme.

Pluche is een afgewogen en ook zelfkritische verantwoording van je politieke carrière geworden. Naast de terechte maar bescheiden borstklopperij komen jouw onzekerheden, fouten en ijdelheden ruimschoots aan bod. Hoewel, je grootste fout met de kennis van nu (!) waar het GroenLinks betreft – Tofik Dibi, die na jouw vertrek alles zou slopen wat je had opgebouwd – komt er wat genadig vanaf. Je had hier natuurlijk ook te maken met een Djinn en die staan er om bekend dat ze feilbare mensen op het verkeerde been zetten. Volgens mij had Tara Singh Varma, die jij als vriendin zoals het hoort trouw tot het einde bleef steunen, er ook één. Nu je het zegt, als ik Jesse Klaver zo zie, zou je misschien kunnen stellen dat GroenLinks een fundamenteel Djinn probleem heeft. Echte rationele kritiek op een waanzinnige religie, heb ik je helaas ook nooit zien geven. Als iemand het had kunnen doen, dan was jij het Femke. Een gemiste kans.

De huiveringwekkende hypocrisie (dixit Schopenhauer) die jou altijd aangemeten wordt, kon ik nergens in Pluche ontdekken. Het geijkte altijd terugkerende Mercedes en zwarte scholen verhaal? Wie geeft een neuk? Je idealen liepen stuk op het tribale culturele pantser van de religie van de conformiteit (hold that thought lieve GroenLinks-lezers!) en je koos dus terecht voor je kinderen. En wie zou zijn man om welke reden dan ook een Mercedes klassieker onthouden? Het milieu? Kom op zeg! Toen ik mijn volstrekt onnodige 450SEL V8 uit 1978 kocht, ging mijn vriendin er elke dag mee naar haar werk. Had jij ook gewoon moeten doen! Toch ging je altijd netjes met de trein naar Den Haag.

Ik denk inmiddels dat de rancune tegen jou simpelweg voortkomt uit het feit dat je authentiek bent. Dat mag gewoon niet in het keurslijf van het collectief. Zeker niet in de politiek. Die authenticiteit had je gemeen met de gezonde roker en de goddelijke kale wier tragische eindes als een rode draad door jouw politieke carrière liepen. Gelukkig leef jij nog wel. De toch wel schokkende serieuze haat en bedreigingen aan jouw adres en je familie die je in stilte onderging, ten spijt. Zo, al met al, überhaupt sowieso heeft het Omejan dus behaagd je bij leven te behangen met de orde der Batavirologen van de 2e orde in de 7e graad. Wierd Duk, Sywert van Lienden, Nadia Ezzeroili, het kapsel van Eva Jinek en Harriet Duurvoort gingen je voor. Daarmee hebben we nu twee witte mannen, een witte vrouw, twee vrouwen van kleur en een genderneutraal kapsel binnen de orde. Want, diversiteit? Dat moet je doen! Wij bataviristen doen dat gewoon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *